Thursday, April 30, 2009

SeMpUrNa AkHiRnYa....

hmmmm... lama sudah beta x mengupdate kan blog hamba yang serba kekurangan ni... nande?.. ye kerana cik gie baru je sat tadi abih peksa profesional 1(pro ar sangat..hoho..) . huh.. penat makcik dok perah otak.. dah ar stress pastu stress pulak.. pastu stress ag.. hmmm. camne tu...hoho.. akhirnye.. abih sudah ... hmmm. ape nak buat ek.. oleh disebabkan otak cik gie yang selama ni nak cair segala neuron die .. gie cuba nak bekukan balik.. hoho...

abih je peksa.. pukul 2.30 tg kene pg kat makmal plak .. nak hantar cik suzie balik ke pangkuan keluarga beliau.. sem depan beliau ngan penjaga lain plak(sob2).. sape cik suzie??? hmmm bace ar post cik gie sebelum ni... hoho... cik suzie... i will miss you...isk2... pastu kan ade citer sedih... sob2.. tetiba ar cik gie bukak ar loker cik gie n kengkawan(loker ni ade mikroskop yang nak kene antar gak...) sob2... kubuka pintu loker itu... tiba2.. beta terperanjat+terkjut+memacam perasaan ade... mane mikroskop beta.. [ergh... angin 1 badan makcik... dah ar antar bende sensorang... geng ag 2 orang tu xde... mane2... apelagi gie kol ar geng cik gie tadi... hmmm.. cik gie x kire susah sam2 ar kan... senang hmm.. hoho pikir ar sendiri..hehe.. tipon pulak mereka ni.. nasib baek beliau nak datang( kang klu x antar mende tu result kene tahan plak...huhu.. seram makcik...) gelabah cam lelabah gak ar cik gie...pastu cik gie mengucap bebanyak... pastu cik gie cek ar sume loker yang ad kat situ.. satu mdl pye loker xde... warghhh.. beliau 2 org tu sesampai ag... pastu cik gie pun dah berputus cinta ar nak cari menatang tu kan... biar ar nak jadi ape pun jadi ar, sob2... gie pon pegi ar kat makmal sebelah tempat kene antar cik suzie tu.. cik gie jejalan ar tunggu cik suan kawan cik gie anto menatang die.. pastu kan cik gie terpandang ar kat lantai makmal tu... nampak ar sebuah mikroskop tersadai kat situ... cik ie pon kate ar dalam hati sape ar x sayang mokroskop die ni... cik gie pon pegi ar kat situ.. ingat nak angkat bende tu kat atas balik... sekali cik gie terpandang ar nombor beliau.. 164... arrrr.. ni nombor mikroskop makcik... suke gile mase u... sob2 nak nangis terharu(mahal ooo.. nak bayr balik bende tu klu hilang...)..

pastu cik gie terpikir camne ar beliau boleh berade kat makmal sebelah... nak cek kot2 bendetu ade kaki... xde plak... hish.. marahnyer.. dah ar tadi jantung rase nak tercabut je.. sampaikan adrenaline dah melimpah dah ... huish... sape pye keje ar dok pandai+bijak+rajin... dok angkat mikroskop tu... kat makmal sebelah... marah nye makcik... grrrr... nasib baek jumpe balik klu x... maun pensan mak cik...sob2... xpe cik gie mafkan la makhluk Allah tu...

pengajaran yang cik gie nak kongsi kali ni....tolong ar hormat barang orang lain... nak pinjam boleh tapi... pulangkan ar kat tempat asal balik... maybe beliau nak pulangkan balik bende tu..cume maybe disebabkan short term memory+nak ingat banyak bende+nervous...sampai x ingat nak simpan balikcik mikroskop tu... xpe2 cik gie consider... lain kali jangan buat tau... susah plak orang yang jadie mangsa cam cik gie n the geng... cik gie x marah dah lagi...oke... maaf la...tertekan..hehe...

apepon... klu kite pinjam hak orang lain pastikan kita ade rase tanggunjawab nak pulangkan... cube bayangkan klu kite jadi mangsa keadaan cmtu..hmmm.renung2kan...hehehe...salam...

0 comments:

Post a Comment

mesin berkata-kata

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...
 

~KeNaNgAN~hARaPaN~ImPiAn~MaSa HaDaPaN~ Copyright © 2012 Design by Ipietoon Blogger Template